over het werk van Eveline van Bogerijen
Oude muren en vloeren, waar zichtbare sporen zijn achtergelaten, vormen de bron van inspiratie. Dit vanwege de monumentaliteit, de spannende afwisseling van een grove en fijne tekening en de mystiek die erachter schuil gaat, de blauwdruk van het leven!
Via mijn schilderijen reageer ik op dit gegeven in een abstracte vormentaal. Grote, kleine, vierkante en rechthoekige aangetaste vlakken geven structuur aan. De huid heeft vele nog zichtbare lagen waardoor diepte ontstaat op het vlak. Het werk laat zich als het waren lezen als een oude vloer of muur. Begrippen als 'tijd' en 'kwetsbaar' worden zichtbaar door een veelheid aan krassen, vlekken en lijnen. Sporen die zijn aangebracht met verschillende materialen.
In het voornamelijk abstracte werk vindt steeds een synthese plaats tussen een monumentaal gebaar en een poëtisch karakter.
'Van alle sterfelijke schepselen die ademhalen en bewegen draagt de aarde er geen die kwetsbaarder is dan de mens.'
Homerus