biografie Diana Ramaekers
Diana Ramaekers studeerde in Maastricht aan de Academie voor Beeldende Kunsten en vertrok daarna naar Düsseldorf om zich aan de Kunst Akademie te verdiepen in de video- licht- en installatie kunst. Deze periode rondde zij succesvol af met de zogeheten “Meisterschüler” bij professor Nan Hoover en ze won de eerste prijs van de grafiekwedstrijd “Joseph- und Anna Fassbenderpreis der Stadt Brühl”. In 2002 werd één van haar lichtinstallaties bekroond met de basisprijs van de prestigieuze Prix de Rome in de categorie film en video. Ramaekers gaf les aan de kunstacademie in Maastricht en is momenteel coördinator voor een vooropleiding van de kunstacademie. In parkeergarage De Gouden Leeuw in Venray is één van haar werken in de openbare ruimte te zien. Momenteel werkt zij aan een bijzonder lichtwerk in de bestrating voor Scheulder dat eind 2009 is afgerond.
licht
Licht speelt een essentiële rol in het werk van Diana Ramaekers. Aanvankelijk in de vorm van gelaagde diaprojecties, later als grote videoprojecties. Het licht staat altijd in relatie tot ruimte en tijd: lichtbeelden die site-specifiek zijn, als een vloeibare architectuur die nieuwe ruimtes creëert met licht. De beelden zijn traag vloeiend en ritmisch, vergen enige tijd van de toeschouwer om ze waar te nemen, te verteren. In de lichtwerken zijn ondefinieerbare ruimtes zichtbaar, maar ook flarden van een andere werkelijkheid, abstract, bizar alsof ze uit een verborgen wereld komen. Dit vervreemdende element zit ook in de pasteltekeningen van Diana die eveneens over licht en ruimte gaan.
tekeningen
De eerste pasteltekeningen ontstonden in 1996 naar aanleiding van een reisstipendium dat Diana Ramaekers van de Düsseldorfer Kunstverein ontving. Ze koos voor het bizarre maanlandschap van het eiland Lanzarote. Hier is de oorsprong voor de fascinatie van andere werelden te vinden: de vulkanen in een poederachtig rood, bruin en grijs doen denken aan bergketens op de maan of op Mars. Vanuit abstracte landschappen ontwikkelden de tekeningen zich parallel met de video- en lichtbeelden naar architectonische vormen toe. Een zelfgebouwde architectuur in de vorm van maquettes waarin Ramaekers met licht speelt, is de bron voor de video’s en pasteltekeningen.